Saturday, 2 November 2013

നിനക്കായ്,,,

പറയാതെ പോയ വാക്കുകള്‍ക്കുള്ളില്‍
നീ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച
സ്വപ്നങ്ങളുടെ കണ്ണുനീര്‍
എന്നില്‍ വീഴാതിരിക്കാന്‍
ഏത് പാപ നാശിനിയില്‍
മുങ്ങി നിവരേണം......

നിന്‍റെ കണ്ണുകളിലെ അഗ്നി
എന്നില്‍ വീഴുന്നതിനു മുമ്പ്
എന്‍റെ കണ്ണുകളെ നീ ചൂഴ്ന്നെടുത്തു കൊള്‍ക

എനിക്ക്‌ കാണാനായി
ഇനി ഒരു വസന്തവും പൂവിടരുത്

വെള്ളത്തിനായി കേഴുന്ന വേഴാമ്പല്‍ ആവില്ല ഞാന്‍
വേനല്‍ ചൂടിനാല്‍
ഉരുകി തീരട്ടെ ഈ ജന്മം

കാണാനും കേള്‍ക്കാനും
ഇനിയൊന്നുമില്ല
നിന്നെ നോവിക്കുവാനിനി
വാക്കുകളും ഇല്ല
ഇനിയൊന്നു മെല്ലെ കണ്ണടക്കാം
എന്നന്നേക്കുമായി...........

15 comments:

  1. വായിച്ചിരുന്നു ഈ വിരഹം.കുറ്റബോധം തോന്നിതുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം യാന്ത്രികമായിരിക്കും. :)

    ReplyDelete
  2. കഥയാണേ,,,,,സത്യമല്ല....

    ReplyDelete
  3. സത്യമല്ലേ?
    എന്നാല്‍ ഓക്കേ!

    ReplyDelete
  4. ഹൃദയസ്പര്‍ശിയായിരിക്കുന്നു വരികള്‍
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
    Replies
    1. നന്ദി അങ്കിള്‍,,,,

      Delete
  5. ഒളിപ്പിച്ചുവച്ച സ്വപ്ങ്ങളുടെ കണ്ണീരിന്റെ കാര്യത്തിൽ നാം നിസ്സഹായരല്ലേ
    അപ്പോൾ പാപബോധത്തിന്റെ ആവശ്യം ഉണ്ടോ?
    കവിത നന്നായിട്ടുണ്ട് ...ആശംസകൾ

    ReplyDelete
  6. ശരിയാണല്ലോ,,,

    ReplyDelete
  7. പറയാന്‍ ബാക്കിവെച്ചതൊക്കെ ഇവിടെ പറയാം !!

    ReplyDelete
  8. കണ്ണടക്കല്ലേ ..
    എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട് !
    :)

    ReplyDelete
  9. നന്നായി എഴുതി നീതുവേച്ചീ...

    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  10. കാണാനും കേള്‍ക്കാനും
    ഇനിയൊന്നുമില്ല
    നിന്നെ നോവിക്കുവാനിനി
    വാക്കുകളും ഇല്ല
    ഇനിയൊന്നു മെല്ലെ കണ്ണടക്കാം
    എന്നന്നേക്കുമായി...........
    Neethoose ആശംസകൾ

    ReplyDelete